Kush kërkon ta rrëzojë Bibin nga pushteti?

Emri i listës së tyre thotë gjithçka: quhet "Së bashku". Kërkesa e tyre qendrore është t'i japin fund epokës së Netanyahut me forca të bashkuara.

Duke pasur parasysh frustrimin në rritje të shumë izraelitëve me Netanyahun, ky konsensus minimal mund të jetë i mjaftueshëm për të kapërcyer dallimet e ndryshme programatike midis partive të konservatorit të krahut të djathtë Naftali Bennett dhe liberalit Yair Lapid. Bennett vjen nga kampi i kolonëve të krahut të djathtë, ndërsa Lapid ka treguar hapje ndaj një zgjidhjeje me dy shtete në të kaluarën.

"Unë dhe Lapid kemi pikëpamje të ndryshme për shumë çështje dhe nuk e fshehim këtë - përkundrazi, jemi krenarë për këtë", tha Bennett në një konferencë për shtyp. "Uniteti ynë i dërgon një mesazh të gjithë Izraelit: Epoka e përçarjes ka mbaruar; epoka e pajtimit ka filluar. Nëse punojmë së bashku, fitojmë."

Hungaria si një model për t'u ndjekur

Nuk është rastësi që prezantimi i listës po zhvillohet menjëherë pas zgjedhjeve në Hungari, në të cilat Péter Magyar arriti t'i jepte fund mbretërimit të gjatë të Viktor Orbán. Bennett dhe Lapid përmendën ndryshimin në Hungari si një model për zgjedhjet e ardhshme në Izrael, për të cilat ende nuk ka një datë, por një afat ligjor: ato duhet të mbahen deri në fund të tetorit.

Lapid e përshkroi partinë e tij, Yesh Atid, si versionin izraelit të partisë së Peter Magyar në Hungari: edhe ajo është "konservatore-liberale". Bennett e sheh veten si figurën perfekte unifikuese, të aftë për t'u bërë thirrje si votuesve të qendrës së majtë, ashtu edhe votuesve të krahut të djathtë të frustruar. Ashtu si në Hungari, opozita në Izrael është e dënuar të dështojë nëse emëron një kandidat që nuk i përket krahut të djathtë, tha Bennett për kanalin televiziv Kan. "Vetëm një njeri nga krahu i djathtë mund ta mposhtë këtë qeveri", tha Bennett.

A do të ketë sukses aleanca në përfundimin e epokës së Netanyahut? Shanset nuk janë të këqija. Gjithashtu, nuk do të ishte hera e parë që Bennett dhe Lapid do të kenë arritur ta shtyjnë Netanyahun në opozitë. Në qershor të vitit 2021, Bennett dhe Lapid lançuan "Bllokun e Ndryshimit" - një koalicion i larmishëm populistësh të krahut të djathtë, të majtësh dhe një liste arabe. Ai u shemb pas një viti.

Izraeli nuk është i njëjti vend sot siç ishte atëherë: 7 tetori dhe masakra historike i kanë bërë palët të jenë të kujdesshme në lidhje me sjelljen e një liste arabe në bord – jo sepse këto lista i miratojnë krimet e Hamasit, por sepse kanë frikë se mos e bëjnë veten të prekshëm ndaj sulmeve nga blloku i Netanyahut.

Prandaj, Bennett theksoi menjëherë pas prezantimit të koalicionit se këtë herë ata do të bashkëpunonin "vetëm me partitë sioniste". Një deklaratë që u kualifikua menjëherë të nesërmen nga një anëtar kryesor i Yesh Atid. Qeveria e re duhet të ketë një "bazë të qëndrueshme sioniste", shpjegoi deputeti Ram Ben Barak, në përgjigje të një pyetjeje nga Kan News.

Pikënisje e vështirë

Kushtet për një koalicion të ri pa një listë arabe sigurisht që nuk janë të lehta. Megjithatë, kampi i Netanyahut e ka shumë më të vështirë: sondazhet i japin bllokut të krahut të djathtë edhe më pak shanse për një shumicë qeverisëse, sesa koalicioni "i Përbashkët" i Bennett dhe Lapid.

Izraeli e gjen veten në të njëjtin ngërç si në zgjedhjet e mëparshme: nga njëra anë kampi i krahut të djathtë "Vetëm Bibi", nga ana tjetër kampi "Vetëm jo Bibi" - dhe midis tyre partitë arabe, me të cilat askush nuk dëshiron të bashkëpunojë.

Megjithatë, shumë gjëra mund të ndodhin ende në muajt para zgjedhjeve. Sondazhet aktuale vlerësojnë potencialin e Bennett dhe Lapid në 27 vende - menjëherë pas partisë Likud të Netanyahut, e cila sondazhet parashikojnë se mund të fitojë 28 vende në parlament. Një shumicë prej 61 vendesh është e nevojshme për të formuar një qeveri.

Gadi Eisenkot, gjithashtu një përfaqësues i kampit anti-Netanyahu, mban vendin e tretë në sondazhe me 14 vende. Ish-shefi i ushtrisë, i cili humbi një djalë në vijën e frontit në luftën e Gazës, gëzon besimin e shumë votuesve të frustruar me të njëjtat oferta të vjetra politike./ Der Standard.