Marrëveshja e Trump/ Të majtës i ka ikur truri, por le të shijojmë fitoren... tani për tani
“TACO,” postoi në rrjetet sociale aktivisti anti-Trump, Rick Wilson, pak pasi presidenti njoftoi një armëpushim dyjavor, me Iranin që pranoi të rihapte Ngushticën e Hormuzit.
Ky reagim i tipit “Trump gjithmonë tërhiqet” u përsërit nga analistë të majtë, të cilët vetëm disa orë më parë ishin të zemëruar sepse Trump kërcënonte të “shkatërronte gjithë vendin”.
Pra, cila është e vërteta? Zemëroheni kur ai kërcënon të bombardojë një vend, pastaj e tallni kur nuk e bën?
Pa marrë parasysh sa herë Trump përdor të njëjtin skenar — presion maksimal dhe kërcënime të jashtëzakonshme për të detyruar një marrëveshje — demokratët dhe media mbeten të tronditur nga veprimet e tij.
Ndërsa të majës i ka ikur truri, taktikat e Trump e nxorën nga gjendja e fjetur Kinën dhe Pakistanin, duke i detyruar të përfshihen. Këto dy vende, që përdorin më shumë naftë iraniane se Perëndimi, arritën një marrëveshje vetëm 88 minuta para afatit të vendosur nga Trump të martën në mbrëmje, dhe e nxorën konfliktin nga statusi i papërcaktuar.
Një problem kryesor është zgjidhur të paktën përkohësisht — Irani do të lejojë trafikun e shoqëruar përmes ngushticës, duke hequr presionin nga tregjet e naftës.
Megjithatë, mbetet për t’u parë nëse Trump duhej të vazhdonte bombardimet mbi iranianët për të rritur ndikimin e tij ndaj një regjimi ekspert në gënjeshtra, mashtrime dhe shmangie.
Shumica e planit të paqes në 10 pika të Iranit nuk është e pranueshme (p.sh., Teherani deklaron se do të vazhdojë pasurimin e uraniumit).
Trump e di se duhet të arrijë një marrëveshje të verifikueshme dhe të zbatueshme, që të mos duket e dënuueshme si ato që kanë dështuar më parë.
Ai i ka caktuar qartë linjat e kuqe, ka shkaktuar dëme të mëdha në kapacitetin ushtarak të Iranit dhe e ka dobësuar udhëheqjen e regjimit. Më e rëndësishmja, ai ka treguar se nuk ka frikë të përdorë fuqinë ushtarake të Amerikës kundër njërit prej kërcënimeve kryesore ndaj paqes dhe demokracisë.
Për momentin, ka dy javë tregti të lirë dhe kushte të qarta për negociata, edhe pse është shumë e mundshme që avionët amerikanë dhe izraelitë të fluturojnë sërish mbi objektivat iraniane. Duhet të jemi të gatshëm të pranojmë këtë fitore të përkohshme, por ende ka shumë punë për t’u bërë.