Bebet mund të ndajnë mini-histori me prindërit para se të flasin

Kërkime të reja sugjerojnë se bebet marrin pjesë në ndërveprime të thjeshta, të ngjashme me histori, me prindërit e tyre shumë përpara se të mësojnë fjalët. Këto ndërveprime ndihmojnë në ndërtimin e lidhjes emocionale dhe aftësive të hershme sociale. Studimi "Narrative Development in Infant–Mother Interaction", i publikuar në Annals of the New York Academy of Sciences, tregon se komunikimet e përditshme mes foshnjave dhe nënave ndjekin një model të qartë që i ngjan një historie shumë të shkurtër: me fillim, zhvillim, kulm dhe përfundim natyral.

Studiues nga Universiteti i Strathclyde vëzhguan nga afër ndërveprimet mes nënave dhe bebeve në moshat 4, 7 dhe 10 muajshe. Edhe pse bebet nuk mund të flisnin, këto ndërveprime nuk ishin të rastësishme. Me kalimin e kohës ato bëheshin më të organizuara, ku si bebi ashtu edhe prindi reagonin ndaj njëri-tjetrit në një ritëm të përbashkët.

Emocione pozitive

Sa më shumë rriteshin bebet, aq më shpesh ndodhnin këto "mini-histori" dhe bëheshin më të ndërlikuara. Ato lidheshin edhe me periudha më të gjata emocionesh pozitive si për beben ashtu edhe për nënën, duke sugjeruar se këto momente të hershme luajnë rol në krijimin e lidhjes dhe mirëqenies emocionale.

Studiuesit thonë se këto gjetje sfidojnë idenë se ndërveprimi i ndërlikuar fillon vetëm me gjuhën. Përkundrazi, ato tregojnë se bazat e komunikimit, kuptimit dhe përvojës së përbashkët ndërtohen shumë më herët, përmes shprehjeve të fytyrës, tingujve, lëvizjeve dhe kohës së reagimit.

Angazhimi social shumë i hershëm mes prindërve dhe bebeve është thelbësor për shëndetin dhe të nxënit. Të kuptuarit se si bebet i japin kuptim botës përmes këtyre "historive" të përbashkëta mund të ndihmojë edhe në kuptimin e hershëm të dallimeve në autizëm dhe zhvillim neurodivergjent.

Aktorë aktivë

Autori kryesor i studimit, dr. Timothy McGowan nga Strathclyde, tha: "Shkenca po zbulon gjithnjë e më shumë për mendjen e foshnjës. Bebet nuk janë vëzhgues pasivë të botës; ato janë pjesëmarrës aktivë që kërkojnë lidhje dhe kuptim me të rriturit rreth tyre.

"Gjetjet tona e mbështesin këtë ide, duke na ndihmuar të kuptojmë si strukturohen ndërveprimet e para mes prindërve dhe bebeve. Kjo hedh dritë mbi zhvillimin e hershëm social dhe mbi bazat mbi të cilat ndërtohen të folurit dhe gjuha."

Komunikimi social

Studimi shton prova të reja se ndërveprimi i hershëm social është thelbësor për mënyrën se si njerëzit mësojnë të komunikojnë. Duke njohur këto modele të hershme, studiuesit thonë se mund të kuptohet më mirë se si zhvillohet komunikimi social dhe pse ai ndryshon nga një fëmijë te tjetri.

Profesori Jonathan Delafield-Butt, ekspert i neurozhvillimit të fëmijëve dhe autizmit në Strathclyde, tha: "Këto momente të vogla mund të duken të thjeshta, por ato janë shprehje aktive të ndjenjave dhe mendimeve të hershme të bebes, që kërkojnë lidhje me një mendje tjetër, nënën ose babain.

"Kjo është e rëndësishme, sepse ne si të rritur tërhiqemi natyrshëm për t'u përgjigjur dhe për t'u përfshirë. Ky emocion i përbashkët është në zemër të lidhjes së shëndetshme njerëzore dhe, kur ndodh përmes angazhimit aktiv, krijon histori të përbashkëta që ndërtojnë ndjenjën e përkatësisë dhe një bazë për të nxënin.

"Është shumë kënaqësi të krijosh një histori së bashku, dhe të dhënat tona tregojnë se kjo është e vërtetë që në fillimet më të hershme të jetës njerëzore."

Loja e përditshme

Studiuesit theksojnë se prindërit nuk kanë nevojë të bëjnë diçka të veçantë për të krijuar këto ndërveprime. Studimi u fokusua te loja dhe ndërveprimet e zakonshme të përditshme, duke treguar se reagimet natyrale mes prindërve dhe bebeve tashmë mbështesin zhvillimin e hershëm.

Ata shpresojnë që këto gjetje të jenë të dobishme për prindërit, profesionistët e edukimit të hershëm dhe për këdo që është i interesuar të kuptojë se si fillon komunikimi njerëzor.