‘Banaqet mediatike mbrojtën Ballukun, SPAK heshti’, Beci: Dezinformimi dhe politika po fshehin të vërtetën

Në një klimë të rënduar nga akuzat politike dhe një heshtje të pazakontë nga Prokuroria e Posaçme (SPAK), çështja hetimore ndaj ish-zëvendëskryeministres së vendit po merr trajtat e një përplasjeje ku dezinformimi dhe manovrat ligjore duket se po luajnë një rol thelbësor.

I ftuar në emisionin ‘Kafe Shqeto’ nw Syri Tv, ish prokurori Eugen Beci thotë se ndryshe nga dosje të tjera të profilit të lartë ku informacionet kanë rrjedhur vazhdimisht në media, dosja në fjalë mbetet tërësisht hermetike, duke ngritur pikëpyetje serioze mbi transparencën dhe qëllimet e kësaj fshehtësie.

Sipas tij, heshtja absolute e SPAK në këtë rast është unike. Beci thekson se një nga pikat kyçe të dezinformimit ka qenë ngatërrimi i qëllimshëm mes konceptit të "pezullimit nga detyra" të zyrtarit dhe "dhënies së autorizimit për heqjen e imunitetit".

'Banaqet mediatike totalisht nxorën dhe analistë të rinj, të cilët sfidonin edhe jurisprudencën, sfidonin edhe profesionalizmin, dhe sfidonin edhe herë pas here duke ta thënë troç që unë jam jurist më i mirë se ty. Dhe e morën kodin e procedurës penale, e morën kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, mbase nga ato zyrat e propagandës dhe ju dha shpjegimin dhe çfarë bën? Dezinformimi i parë, ngatërruan problemin e pezullimit me problemin e dhënies së imunitetit', u shpreh Beci.

Paralelisht, manovra më flagrante politike konsiderohet tentativa e mazhorancës për të ndryshuar nenin 242 të Kodit të Procedurës Penale. Ky veprim interpretohet nga ish prokurori Beci, si një përpjekje e drejtpërdrejtë për të krijuar një pengesë ligjore për hetimin, duke i hequr prokurorisë një mekanizëm të rëndësishëm procedural.

Së pari njëherë duhet të sqarojmë nga pikëpamja mediatike, politike, juridike, ç'kuptojmë me dezinformim në rastin konkret. Është shumë interesante të vesh re në aktivitetin e Prokurorisë së Posaçme, që shumë dosje të cilat kanë qenë sensitive, ju ka dalë dhe presja dhe pika, nga pikëpamja materiale. Për sa i përket mënyrës se si dezinformimi është trajtuar në rastin e zëvendëskryeministres së Republikës së Shqipërisë, ka një dezinformim interesant. Nga pikëpamja juridike dezinformimi ka lidhje vetëm me procedurat. Nga pikëpamja materiale, me thelbin e çështjes, të gjitha mënyrat dhe mjetet të cilat Prokuroria e Posaçme i ka përdorur për të arritur në një rezultat konkret siç mund të jetë njoftimi i akuzës, fillimi i një hetimi, vazhdimi i hetimit, nuk kemi asnjë të dhënë. Është interesante, është i vetmi rast kur prokuroria e posaçme është hermetike totalisht. Jo për faj të saj, sepse prokuroria e posaçme në parim është hermetike dhe për çështjet e tjera. Çuditërisht, në rastin e zv/kryeministres nuk kemi asnjë presje të dalë në media nga aktet procedurale dhe aktet e provave.

Dhe është shumë interesante sepse për shkak të procedurave që ka ndjekur Prokuroria e Posaçme, kjo dosje ka shkuar dhe në parlamentin e Republikës së Shqipërisë. Domethënë ka shëtitur. Ne e dimë shumë mirë se si ndodh nxjerrja e sekretit hetimor. Dhe dezinformimi ku ka mbetur? Dezinformimi ka mbetur në pikëpamjen procedurale. Momenti i parë. Procedura e pezullimit të një ministri të Republikës së Shqipërisë. U lind konflikti me Gjykatën Kushtetuese. Banaqet mediatike totalisht nxorën dhe analistë të rinj, të cilët sfidonin edhe jurisprudencën, sfidonin edhe profesionalizmin, dhe sfidonin edhe herë pas here duke ta thënë troç që unë jam jurist më i mirë se ty. Dhe e morën Kodin e Procedurës Penale, e morën kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, mbase nga ato zyrat e propagandës dhe ju dha shpjegimin dhe çfarë bënë? Dezinformimi i parë, ngatërruan problemin e pezullimit me problemin e dhënies së imunitetit.

Thanë që, shiko, pezullimi me imunitetin janë të lidhura bashkë. Nuk ishin të lidhura bashkë. Pse e bën atë? E bën qëllimisht për të arritur në një konkluzion tjetër pastaj, që do presim Gjykatën Kushtetuese të shprehemi për imunitetin. Vazhdojmë po tek procedurat. Tani na çohen dhe na diskutojnë që patjetër ne jemi të lirë për të dhënë imunitet dhe për të hapur rrugë hetimit, por jemi akoma më të lirë për të ndryshuar nenin 242 të Kodit të Procedurës Penale. Dhe u bë një zhurmë aq e madhe sa harruan të thonë që fakti që ti kërkon të ndryshosh kodin e procedurës penale jep narrativës të kundërtën tënde, se deri dje ti ke thënë që Prokuroria dhe Gjykata e Posaçme vepruan gabim. Në rast se ata vepruan gabim, ti pse kërkon ta ndryshosh nenin? E para. E dyta, në rast se ti thua që do ndryshoj kodin e procedurës penale për të krijuar qoftë dhe një, një kleçkë të vogël në hetim, i heq një mekanizëm të rëndësishëm Prokurorisë së Posaçme në çështjen e hetimit. Dhe pikërisht ti, nga pikëpamja e vullnetit politik, shprehesh qartazi që unë nuk dua hetim të plotë, se në rast se ti do hetim të plotë, minimalja duhet të kishte ndodhur e kundërta.

Në rast se më 2012-ën u hoq një pjesë e imunitetit të personave që kanë imunitet në Republikën e Shqipërisë, ti çfarë po bën? Ti po shton një mekanizëm pengues për hetimin. Dhe këto analistët juristë pastaj, dalin dhe thonë që hetimi nuk e pengon edhe masa e sigurimit që mund të hiqet nga Kodi i Procedurës Penale, se realisht hiqet një masë sigurimi nga Kodi i Procedurës Penale. Në rast se ke pesë masa sigurimi, unë ndryshoj, për personat flasim që janë me imunitet, unë ndryshoj dhe ta heq pezullimin, mbeten katër. Qoftë edhe në mënyrë empirike ti e kupton që ka një pengesë. Ikim nga kjo. Shkojmë te imuniteti pastaj, te kërkesa për imunitet. Ka një çudi. Relacioni i kërkesës për imunitet të bërë nga mazhoranca me relacionin e nenit 242 për ndryshimin e tij të Kodit të Procedurës Penale, kanë një element të përbashkët. Ngulin këmbë patjetër që ne nuk e pengojmë hetimin. Ne jemi të hapur, por dorën e kemi në xhep. Kjo nuk mund të funksionojë. Sepse, ta shpjegova, hetimi është i qartë. Në rast se ti ke pesë instrumenta në dorë, unë të lë katër. Çfarë është kjo? Pengesë apo ndihmë? Sigurisht që është pengesë.

Vazhdojmë pastaj me elementë të tjerë të cilat janë bërë shumë më tepër. A duhet të presim dhe të pranojmë një gjyq publik? Jo. Për këtë mua nuk ma shtrojnë në tavolinë as media, as Prokuroria e Posaçme. Këtë mua në tavolinë ma shtrojnë mazhoranca totalisht. Dhe çfarë më tha? Unë nuk e lë fatin e individit të ndiqet proceduralisht nga vetë individi, që ka të tërë të drejtën e botës në rastin konkret, zv/kryeministrja, të parashtrojë kërkesa, të parashtrojë kundërshtime, të justifikojë, të përballet me drejtësinë, por ndërhyj unë si kryeministër. Dhe këtë gjë ma pranoi Gjykata Kushtetuese. Atëherë shumë të drejtë, shumë të drejtë kanë kur flitet pastaj për gjyqe publike, sepse fatin e individit ti e lë në dorë të qeverisë dhe e çon në Gjykatë Kushtetuese këtë problem. Gjykata Kushtetuese ta pranoi, nuk arriti dot të marrë vendim dhe mbetemi sot në diskutimin, do të zgjidhet kjo çështje në banaqe apo do zgjidhet kjo çështje në sallën e gjyqit. Ka një problem më të madh, te fillimi. Fakti që nuk ke asnjë të dhënë konkrete të dalë nga dosja, do mbetemi pastaj tek mesazhet edhe denigrimi.

Nuk kanë dalë asnjë material i dosjes hetimore dhe duke mos dalë asnjë material i dosjes hetimore, qoftë edhe në pikëpamje po themi mediatike, nuk e bën dot debatin e provave dhe nuk është e drejtë të bësh debatin e provave në studio televizive. Dhe duke qenë se e lë në dorë të mjegullës, patjetër që do përdoret. Dikush thotë kam 300 apartamente, dikush thotë s'kam, jam me qira. Dhe ky është problemi shumë i madh që mund të ndodhi. Dhe mbi të gjitha këtu vemi në një parim të përgjithshëm që quhet ai i prezumimit të pafajësisë. Po të ndalojmë te prezumimi i pafajësisë, unë e them me bindje të plotë. Mazhoranca prezumimin e pafajësisë si togfjalësh e ka mësuar shumë vonë. Kur hynte tërë populli në burg, mazhoranca e bënte gjyqin.

Kur hyri opozita, mazhoranca e bënte gjyqin. Stimulonte burgun, bënte dhe gjyqin, i jepte dhe vitet e burgut. Shpeshherë na ndodhte edhe nëpër studio që na pyesnin sa vjet do dënohet ky. Është absurde ta mendosh këtë kur pa filluar gjyqi akoma. Kurse kur erdhi në derën e vet, mazhoranca u kujtua, prit more se paskam një parim në jurisprudencë, prezumimi i pafajësisë. Ka të drejta njeriu, janë rrekur të kërkojnë edhe opinione të Komisionit të Venecias të '90-ës, '95-ës, '96-ës. Sigurisht që jurisprudenca duke mos qenë shkencë ekzakte ka pesë opinione që do vijnë përshtatë ty dhe pesë që më vijnë përshtatë mua, për t'i diskutuar. Dhe të gjitha këto pastaj të çojnë në fazën e thjeshtë që ti po kërkon dhe po thua që burgu është i tepruar, jemi dakord të gjithë që burgu është i tepruar. E kemi thënë, e thotë Strasburgu, e thonë qytetarët, e thonë gjithkush dhe kur vjen te dera jote thua burgu është i tepruar, masat e sigurimit janë të tepruara. Por paralelisht me këtë i kërcet një shtesë në kodin penal. Ti si mazhorancë kërkon të kesh sa më pak të paraburgosur, apo ti kërkon ti shtosh.