Nga dita e qirinjve te ardhja e pranverës, 4 besime popullore për datën 2 shkurt

Data 2 shkurt mund të duket si një ditë e zakonshme dimri, por në shumë vende të botës ajo ka një kuptim të veçantë simbolik, historik dhe kulturor. Kjo ditë shënon një moment kyç në kalendarin tradicional: pikën e mesme mes solsticit të dimrit (21 dhjetor) dhe ekuinoksit të pranverës (20 mars). Për këtë arsye, prej shekujsh njerëzit e kanë lidhur 2 shkurtin me parashikime për motin, ardhjen e pranverës dhe fillimin e një cikli të ri.

Një nga traditat më të famshme lidhet me Groundhog Day (Dita e Marmotës) në SHBA dhe Kanada. Sipas besimit popullor, nëse marmota del nga strofulla dhe sheh hijen e saj më 2 shkurt, dimri do të zgjasë edhe 6 javë; nëse nuk e sheh, pranvera pritet të vijë më herët. Edhe pse kjo është një traditë simbolike, ajo ka rrënjë që shkojnë deri te besimet evropiane të emigrantëve gjermanë, të cilët dikur përdornin kafshë për të parashikuar motin. Qyteti i Punxsutawney në Pensilvani e ka kthyer këtë zakon në një event madhor që ndiqet çdo vit nga miliona njerëz.

Në Evropë, 2 shkurti njihet si Candlemas (Dita e Qirinjve), një festë e krishterë që simbolizon dritën, pastrimin dhe shpresën. Në këtë ditë bekohen qirinjtë, si shenjë e largimit gradual të errësirës së dimrit. Në Francë, kjo datë shoqërohet me një zakon shumë të dashur: përgatitjen e crêpes, forma e rrumbullakët dhe ngjyra e artë e të cilave përfaqësojnë diellin dhe bollëkun. Sipas traditës, nëse e hedh crêpe-n pa e rrëzuar, viti do të jetë me fat.

Edhe besimet popullore për motin janë të shumta. Në disa vende evropiane thuhet se nëse më 2 shkurt moti është i kthjellët dhe me diell, dimri do të zgjasë, ndërsa moti me re dhe shi paralajmëron fundin e tij të afërt. Këto shenja, ndonëse jo shkencore, kanë qenë për shekuj një mënyrë për njerëzit që jetonin nga bujqësia për të orientuar punët e tyre.