‘Asnjë ndryshim nga forcat e regjimit iranian’/ Koka: Përdorimi i gazit lotsjellës ndaj protestuesve, provë e qasjes represive të Policisë

Në një reagim të fortë pas protestave të fundit të opozitës në kryeqytetin shqiptar, gazetari Bledian Koka ka bërë një paralelizëm tronditës mes metodave të përdorura nga Policia e Shtetit në Shqipëri dhe forcave të regjimit në Iran.

Duke folur për një situatë të rënduar të të drejtave të njeriut, në një intervistë për Syri Tv, post protestë nën moderimin e Armela Ferkos, Koka argumentoi se dhuna e ushtruar në bulevardin 'Dëshmorët e Kombit' nuk është një incident i izoluar, por simptoma e një sistemi që po rrëshqet drejt autokracisë së plotë.

Sipas tij, pamjet e transmetuara nga protesta tregojnë një polici që ka humbur çdo tipar të një force rendi në shërbim të komunitetit.

 'Praktikisht nuk ka asnjë lloj diference mes asaj që ka ndodhur sot në Tiranë dhe asaj që ka ndodhur pak ditë më parë në Teheran,' theksoi Koka. Ai shtoi se ndryshimi i vetëm qëndron në mundësinë e regjimit për të ushtruar dhunë letale. Ndërsa regjimi i Ajatollahëve vret sepse ka fuqinë dhe pandëshkueshmërinë absolute për ta bërë atë brenda kufijve të vet, regjimi në Tiranë, i kufizuar nga konteksti gjeografik dhe monitorimi ndërkombëtar, përdor çdo formë tjetër të brutalitetit për të shtypur zërin opozitar.

Koka nënvizon se qytetarëve u është hequr de fakto e drejta e protestës. Çdo tubim, pavarësisht natyrës së tij, trajtohet nga autoritetet si një akt armiqësor që meriton shtypje të menjëhershme. Përdorimi i gazit lotsjellës dhe ndërhyrjet fizike ndaj protestuesve që nuk përbënin kërcënim të drejtpërdrejtë, shihen si prova të kësaj qasjeje represive.

Sipas tij, kjo ngre pikëpyetje serioze mbi standardet demokratike në vend. Nëse një qeveri i përgjigjet pakënaqësisë qytetare me metoda që evokojnë regjimet më të mbyllura të botës, atëherë kontrata sociale mes shtetit dhe qytetarit është thyer.

Koka argumenton se kjo sjellje e policisë nuk është thjesht zbatim urdhrash, por një manifestim i frikës së regjimit nga ballafaqimi me popullin e vet. Në këtë kontekst, Tirana e vitit 2026 rrezikon të kthehet në një simbol të regresit demokratik në Ballkan, ku uniforma e policisë nuk përfaqëson më sigurinë, por instrumentin e një pushteti që refuzon të japë llogari.

Ndërsa forcat e rendit u panë të angazhuara masivisht dhe me mjete të forta për të shpërndarë dhe arrestuar protestuesit opozitarë, Koka vë në dukje dështimin e tyre sistematik në luftën kundër krimit të organizuar dhe trafikut të drogës. Kjo dikotomi ka krijuar një hendek të thellë besimi mes publikut dhe atyre që duhet të garantojnë sigurinë publike.

Gazetari Koka solli në vëmendje rastin specifik të figurave të njohura të botës së krimit, duke përmendur emra si Ergys Agasi, të cilët, sipas tij, lëvizin të lirë dhe të paprekur, ndërkohë që policia është 'në krye të detyrës' vetëm kur bëhet fjalë për të goditur qytetarët.

 'Si ka mundësi që në Shqipëri, në Tiranë, në Durrës, nuk kapet më asnjë gram drogë, por kapen dhe dhunohen protestuesit?' pyeti retorikisht Koka.

Ky argument mbështetet nga perceptimi i gjerë publik se policia është shndërruar në një strukturë që mbron interesat e një kaste të lidhur me krimin, ndërsa tregohet e pamëshirshme me qytetarët e thjeshtë që kërkojnë llogari.

Në këtë klimë, protesta e qytetarëve nuk është thjesht politike, por një kërkesë ekzistenciale për rend dhe ligj të barabartë. Kur institucionet ligjzbatuese dështojnë të arrestojnë personat në kërkim ndërkombëtar, por tregojnë zell të tepruar në arrestimin e protestuesve paqësorë, legjitimiteti i shtetit vihet në pikëpyetje.

Kjo situatë krijon një terren të rrezikshëm ku drejtësia perceptohet si selektive dhe ku forca e ligjit zëvendësohet nga ligji i forcës, i drejtuar ekskluzivisht kundër zërave kritikë.