Cili është ndryshimi mes deodorantit dhe antidjersës?

Kur vjen vera, kombinimi i nxehtësisë dhe aktivitetit fizik shpesh çon në më shumë djersitje. Djersa është diçka e mirë, ajo është sistemi ynë natyror për ftohjen e trupit. Shumica prej nesh nxjerrim të paktën gjysmë litri djersë në ditë, edhe pa bërë ushtrime të forta.

Fatkeqësisht, djersitja mund të përkeqësojë erën e trupit. Për ta kontrolluar këtë, shumë njerëz përdorin çdo ditë deodorant ose antidjersë. Edhe pse të dy aplikohen në sqetulla, këto produkte janë të ndryshme dhe funksionojnë në mënyra të ndryshme.

Njohja e këtij ndryshimi mund t'ju ndihmojë të zgjidhni produktin e duhur dhe të shmangni erën e keqe.

Djersa nuk ka erë

Për të kuptuar si funksionojnë produktet për sqetullat, duhet të dimë nga vjen era e pakëndshme. Djersa që nxjerr trupi ynë është në fakt pa erë. Ajo prodhohet kryesisht nga dy lloje gjëndrash: ekrine dhe apokrine.

Gjëndrat ekrine gjenden pothuajse në të gjithë trupin dhe prodhojnë pjesën më të madhe të djersës. Kjo djersë përbëhet kryesisht nga ujë dhe shërben për të rregulluar temperaturën e trupit. Ajo përmban edhe kripëra dhe sasi shumë të vogla substancash të tjera, por zakonisht nuk shkakton erë të keqe.

Gjëndrat apokrine ndodhen kryesisht në sqetulla dhe në zonën intime. Ato prodhojnë djersë më të yndyrshme, që përmban proteina, sheqerna dhe yndyra. Edhe kjo djersë fillimisht është pa erë.

Era e keqe krijohet kur bakteret që jetojnë në lëkurë ushqehen me këtë djersë dhe prodhojnë substanca me erë të fortë. Disa prej këtyre aromave mund të ndihen nga hunda edhe në sasi shumë të vogla. Gjëndrat apokrine zakonisht aktivizohen më shumë që nga puberteti.

Për të luftuar këto erëra, përdorim deodorantë ose antidjersë. Edhe pse shpesh i përdorim këto fjalë si të ishin të njëjta, ato tregojnë mënyra të ndryshme veprimi.

Çfarë bën antidjersa

Në përgjithësi, të gjitha antidjersat funksionojnë njësoj. Ata përmbajnë përbërës aktivë që ndalojnë djersitjen që në fillim.

Këta përbërës janë zakonisht kripëra metali, më shpesh me alumin, si p.sh. klorhidrat alumini ose përbërje alumini me zirkon. Këto substanca kombinohen me ujin brenda gjëndrave të djersës dhe krijojnë një bllokim të përkohshëm, i cili pengon daljen e djersës në sipërfaqe të lëkurës.

Si rezultat, bakteret nuk kanë më substanca me të cilat të ushqehen, dhe era e keqe zvogëlohet.

Çfarë bëjnë deodorantët

Deodorantët funksionojnë ndryshe. Ata lejojnë që djersa të dalë në lëkurë, por parandalojnë krijimin ose ndjesinë e erës.

Kjo arrihet në disa mënyra. Disa deodorantë përmbajnë substanca antibakteriale që ulin numrin e baktereve. Disa të tjerë përmbajnë parfume që maskojnë erën e pakëndshme.

Ka edhe deodorantë që thithin aromat dhe lagështinë. Të tjerë ndryshojnë pH-në e lëkurës, duke e bërë atë më pak të përshtatshme për bakteret.

Janë në zhvillim edhe metoda të tjera që synojnë të ndalojnë bakteret të prodhojnë erë, ose të neutralizojnë substancat që shkaktojnë erën para se bakteret t'i përdorin.

Ka edhe produkte të kombinuara

Përveç përbërësve kryesorë, produktet për sqetullat zakonisht përmbajnë edhe shtesa të tjera: për ruajtje më të gjatë, aromë të këndshme, aplikim më të lehtë dhe ndjesi më të mirë në lëkurë.

Nëse thjesht doni të shmangni erën, një deodorant është i mjaftueshëm. Nëse doni edhe të djersiteni më pak, atëherë ju duhet një antidjersë. Nëse nuk dini cilin të zgjidhni, ka shumë produkte që kombinojnë të dyja mënyrat.

Trupi i çdo personi reagon ndryshe. Me kalimin e moshës ose ndryshimin e zakoneve, mund t'ju duhet të provoni disa produkte derisa të gjeni atë që ju përshtatet më mirë. Në disa raste, mund të jetë e nevojshme edhe këshilla mjekësore.

Po deodorantët "natyralë"?

Pavarësisht disa thashethemeve të përhapura, studimet shkencore tregojnë se antidjersat me alumin janë të sigurta dhe nuk përbëjnë rrezik për shëndetin.

Megjithatë, deodorantët "natyralë" janë të njohur për shumë arsye. Edhe pse përdorin përbërës të ndryshëm nga deodorantët "klasikë", mënyra e veprimit është zakonisht e njëjtë: luftojnë bakteret, maskojnë erën, thithin lagështinë ose kombinojnë këto efekte.

Një përbërës i zakonshëm në deodorantët natyralë është soda e bukës, e cila thith lagështinë dhe erën dhe ndryshon pH-në e sqetullave. Vajrat esencialë përdoren shpesh gjithashtu për aromë dhe veti antibakteriale.

Është e rëndësishme të dini se "natyral" nuk do të thotë gjithmonë më i sigurt. Disa përbërës alternativë nuk janë testuar aq mirë sa ata tradicionalë. Disa mund të kenë të njëjtat rreziqe, për shembull zhvillimin e rezistencës së baktereve ndaj substancave antibakteriale, qofshin ato sintetike apo natyrale.