Studiuesit zbulojnë se rritja e një proteine mund të ngadalësojë dështimin e zemrës

Më shumë se 64 milionë njerëz në botë jetojnë me dështim të zemrës, përfshirë rreth 6.7 milionë në SHBA. Trajtimet aktuale kryesisht lehtësojnë simptomat dhe nuk ndalojnë përparimin e sëmundjes.

Tani, studiues nga Kolegji i Mjekësisë i Universitetit Ohio State kanë gjetur një mënyrë të re për të ndihmuar zemrën të rikuperohet nga dëmtimi dhe stresi. Ata zbuluan se kur zemra është nën stres, ajo rrit natyrshëm nivelet e një proteine të quajtur CPT1a, e cila mbron qelizat e zemrës. Rritja e kësaj proteine me terapi gjenetike ndihmon në ngadalësimin e dështimit të zemrës, edhe pasi problemet kanë nisur.

Këto rezultate u botuan në revistën shkencore Circulation Research.

Sipas studiuesve, numri i rasteve me sëmundje të muskulit të zemrës dhe dështim të zemrës po rritet, ndaj ka nevojë urgjente për trajtime të reja që përmirësojnë funksionin e zemrës dhe parandalojnë përkeqësimin e saj. Kjo qasje e re me terapi gjenetike duket premtuese.

Studiuesit analizuan mostra zemrash njerëzore dhe krahasuan zemra të shëndetshme me zemra nga persona me një lloj sëmundjeje të zemrës të quajtur kardiomiopati joishemike. Ata gjetën se te këta pacientë niveli i proteinës CPT1a ishte më i lartë, si te burrat ashtu edhe te gratë, ndërsa një formë tjetër e proteinës nuk ndryshonte.

Më pas, përmes eksperimenteve te kafshët, ata panë se mungesa e CPT1a e përkeqësonte më shpejt sëmundjen e zemrës. Ndërsa rritja e CPT1a me terapi gjenetike i ndihmoi zemrat të përmirësoheshin, edhe pasi dështimi kishte filluar. U zbulua gjithashtu se kjo proteinë jo vetëm ndihmon zemrën të përdorë energjinë, por edhe ndalon gjene të dëmshme që shkaktojnë lënie shenjash dhe vdekje qelizore.

Ekipi i studiuesve planifikon të vazhdojë testimet në modele shtazore dhe synon të kalojë më pas në prova klinike te njerëzit. Ata po punojnë edhe për të kuptuar më mirë se si CPT1a ndihmon zemrën të shërohet. Për këtë qasje të re me terapi gjenetike është aplikuar edhe për patentë.

Sipas studiuesve, kjo terapi mund të jetë një trajtim i vetëm, dhe jo një mjekim që duhet marrë vazhdimisht.