Hasimja: Fryma Stakanoviste e komunizmit është ende e gjallë në PS, ata nuk kanë turp të vjedhin vota

Eksperti i arsimit dhe pedagogu Ermal Hasimja, i ftuar në emisionin “Kafe Shqeto” në SYRI TV me Flavio Qarrin, deklaroi se në politikën shqiptare nuk ekziston një skrupull moral lidhur me mënyrën se si merren votat.

Ai e krahasoi frymën aktuale në PS me stilin stakanovist të kohës së komunizmit, duke sjellë si shembull skena dhe angazhime të ngjashme propagandistike. Hasimja u shpreh se për të marrë vota është një gjë, por për t’i grabitur është tjetër, dhe sipas tij kjo nuk i shkakton turp askujt brenda PS.

Sipas pedagogut, mekanizmi i vetëm afatshkurtër për frenimin e abuzimeve është puna e opozitës në parlament përmes ligjeve, amendamenteve dhe komisioneve hetimore. Ai theksoi se bojkotimi i parlamentit vetëm sa i hap rrugë palës tjetër dhe nuk zgjidh asnjë problem.

Në afat të gjatë, Hasimja vlerësoi se ndryshimi varet nga shoqëria dhe nga mënyra se si qytetarët votojnë. Ai shtoi se shqiptarët janë mësuar historikisht me të keqen dhe kanë toleruar edhe regjimin më represiv komunist. Më tej, Hasimja nënvizoi se abstenimi dhe klientelizmi mjaftojnë për të lëvizur balancat elektorale, pasi zgjedhjet nuk fitohen kurrë me rezultate 99 me 1%.

Hasimja:

Kam përshtypjen që në situata të tillë dhe njerëzit nuk ngopen. Siç nuk ngopen me lekë, nuk ngopen as me vota. Aq më tepër që ne kemi një farë tradite në Shqipëri që...

Po thjesht mbani mend atë skenën podcastin e Ramës, ku i pyet ato kandidatët me sa përqind do të votoni. Edhe mua më kujtonte ato lajmet e kohës së komunizmit që i kam arritur në fakt. Kur thuhej që u morën 300 kuintal misër për hektar e kaq asaj, ëdhe edhe këto angazhimet e kryetarëve të të kooperativave që thonin, do bëjmë këtë, do bëjmë këtë, këtë. Stil Stakanovist. Dhe njerëzit angazhoheshin dhe kjo lloj fryme me sa duket në PS ekziston akoma. Kështu që, po nuk besoj që do ka ndonjë moment ku, ku do t'i vijë turp dikujt aty brenda për për votat që mund të marrë, ose mund të, ose mund t'i grabisë, se për të marrë është tjetër gjë. Kështu që nuk besoj që që ekziston ai lloj skrupulli moral, le të themi.

Mekanizmi është i vetëm që ekziston në këtë moment, afatshkurtër, është puna që opozita bën në parlament. Aty ku propozon ligje, ku propozon amendamente nëpër ligje e të tjera. Kjo është, ose komisionet hetimore pastaj, që mund të kishte dhe në rastin e votave të diasporës, supozojmë. Domethënë kjo është ajo çfarë bëhet në afat të shkurtër. Në afat të gjatë pastaj pjesa tjetër është në dorën e shoqërisë. Në qoftë se ti si shoqëri konstaton që ekzistojnë probleme, jo vetëm këto, por dhe probleme të tjera shumë më të mëdhaja sesa kaq, është në dorën tënde t'i ndryshosh gjërat duke votuar. Kështu që këto të dyja janë mekanizmat. Opozita, detyrën që ka është që të marrë pjesë në procesin ligjvënës.

Domethënë, në qoftë se nuk merr pjesë aty, a ndihmon për ndonjë gjë, a zgjidh ndonjë gjë? Domethënë të paktën këtë lloj instrumenti mendoj që opozita duhet ta përdorë maksimalisht. Në qoftë se e bojkoton, ti thjesht i lë hapur dyert tjetrit, por nuk nuk zgjidh gjë.

Thjesht, ajo gjëja që po ndodh është që shqiptarët në një farë mënyre janë, janë mësuar me të keqen, e kanë pranuar dhe s'është ndonjë çudi e madhe, se në historinë tonë e kemi pasur kështu që, ne kemi duruar një regjim, regjimi më barbar komunist që ka pasur, ndoshta planeti, të paktën në atë moment historik, se tani ndoshta na e kalon Korea e Veriut.

Po të paktën në atë moment kemi pasur regjim dhe e kemi, jo vetëm e kemi duruar, por kemi pasur kategori të plota, të tëra njerëzish që, mënyrë oportuniste, janë përpjekur të përfitojnë nga ai lloj regjimi, ose që e kanë përkrahur. Dhe sot e kësaj dite ti mund të gjesh tek tuk, ishuj të vegjël ose individë të cilët thonë që kemi qenë më mirë atëherë në kohën e komunizmit. Ose që ta thonë edhe në parlament dhe në studio televizive që në atë, komunizmi ka pasur më tepër të mira sesa të këqija. Dhe jo njerëz dosido.

Domethënë, kjo të tregon se, se kemi disa probleme reale në shoqërinë shqiptare, me raportin që kemi me me të keqen, me raportin që kemi me atë çfarë është e pandershme, e padrejtë, që është e keqe, shkurt. Kështu që nuk është çudi. Natyrisht që kjo nuk vlen për shumicën e shqiptarëve, vlen për për një pjesë. Po kur bëhet fjala, kur vjen tek zgjedhjet, dhe ti shikon që një pjesë e njerëzve abstenojnë sepse kanë mungesë besimi në tërësinë ndaj politikës. Një pjesë tjetër kapen nga nga sistemi klientelist. Kaq mjafton për të lëvizur balancat. Zgjedhjet nuk fitohen ndonjëherë 99 me 1%.