'Shtëpia u përmbyt brenda natës', banorja rrëfen tmerrin: Uji hyri brenda shtëpisë, shpëtuam përmes dritares

Prurjet e papërballueshme të lumit Shkumbin kanë kthyer natën në tmerr për familjen Murraçi në Librazhd. Banesa e tyre u mbulua shpejt nga uji, dhe 75-vjeçarja Gjyle Murraçi rrëfen për Syri Televizion momentet e frikshme kur, rreth mesnatës, u detyruan të shpëtojnë jetën duke dalë përmes dritares, ndërsa vala e ujit përfshinte gjithçka rreth tyre.

E kapur tërësisht e papërgatitur nga furia e ujit, ajo tregon se si u detyrua të dalë jashtë në mes të natës, ndërkohë që uji i kishte vërshuar në shtëpi, duke mbushur divanin deri në nivelin e gjunjëve.

“Ja ke dera ku fle unë, aty ka hyrë uji,” thotë ajo, duke përshkruar një skenë të tmerrshme të zgjimit në mes të përmbytjes.

Situata përkeqësohet nga mungesa e nevojave elementare,  pa ujë të pijshëm dhe pa energji elektrike, mbijetesa bëhet edhe më e vështirë. Por drama e saj është më e thellë se kaq.

Ajo është nënë e dhjetë fëmijëve, por asnjëri prej tyre nuk jeton pranë saj për t’i ofruar ndihmë.

Barra e saj më e madhe është kujdesi për djalin e paralizuar, i cili, përveç se nuk mund të punojë, nuk ka arritur ende moshën për të marrë pension.

Në një moment kulminant dëshpërimi, ajo tregon se edhe djali i saj, në pamundësi për të bërë diçka, u largua duke qarë.

 Duke theksuar se një situatë e tillë nuk ka ndodhur kurrë më parë në jetën e saj, apeli i saj për ndihmë është i qartë dhe urgjent. Ajo kërkon një zgjidhje për shtëpinë, një vend të sigurt ku të mund të jetojë, veçanërisht me dimrin që po afron.

“Nuk jetohet në ujë. Po i dimrit s’ka filluar akoma,” përfundon ajo, duke lënë pas një thirrje të fuqishme për solidaritet dhe ndërhyrje të menjëhershme.

Deklarata e banores:

"Kam dalë në 12 të natës jashtë, kam qenë e thyer këmbët dhe nuk dija kush të më ndihmonte.

Nuk kam fëmijë këtu, vetëm një fëmijë të paralizuar që duhet ta mbaja me vete.

Ai nuk mund të lëvizë vetë dhe nuk ka pension për t’u përballur me situatën. Këtë torturë nuk e kam parë as në kohëra të vështira.

Nuk ishim të përgatitur për këtë, nuk dinim çfarë të bënim.

Uji hyri brenda në shtëpi dhe mbushi divanin. Kam dhjetë fëmijë, por asnjëri nuk jeton këtu.

Ndihmat na duhen shumë, për të jetuar dhe për të qëndruar.

Nuk mund të jetojmë në ujë, dhe dimri nuk ka filluar akoma".