Rriten me 16 përqind kërkesat për azil në Itali, në krye Ukraina në luftë dhe Shqipëria
Ukraina, Shqipëria dhe Rumania kanë qenë tre vendet kryesore të origjinës së emigrantëve që mbërritën në Itali në vitin 2023. Kjo del nga kapitulli i dedikuar Italisë në raportin “Perspektivat mbi emigracionin ndërkombëtar 2025” të OECD-së, të botuar sot. Sipas raportit, numri i personave që kanë paraqitur për herë të parë një kërkesë për azil në vendin tonë është rritur me 16%, duke arritur në 151.000.
Në vitin 2024, Italia ka pranuar 169.000 emigrantë të rinj afatgjatë ose të përhershëm, një shifër që tregon rënie prej 16% krahasuar me vitin 2023.
Numërimi përfshin kategori të ndryshme: 23% të emigrantëve të pranuar në kuadër të lëvizjes së lirë brenda BE-së, 10% për arsye profesionale, 61% për arsye familjare dhe 5% për arsye humanitare.
Gjithashtu, në vitin 2024 janë dhënë 20.000 leje qëndrimi për studentët ndërkombëtarë të regjistruar në arsimin e lartë dhe 17.300 për punëtorë emigrantë të përkohshëm dhe sezonalë (përjashtuar lëvizjet brenda BE-së).
Sipas drejtorit për Punësimin, Punën dhe Çështjet Sociale të OECD-së, Stefano Scarpetta, “pavarësisht ngadalësimit të rritjes ekonomike, tregjet e punës në vendet e OECD-së mbeten nën presion, me mungesa të vazhdueshme të fuqisë punëtore në sektorë kritikë”. Scarpetta shpjegon se këto janë mungesa strukturore të lidhura kryesisht me plakjen demografike. Emigracioni nuk mund ta zgjidhë problemin, por mund të zbusin efektet e tij, shpjegon ai.
Emigrantët janë thelbësorë në sektorë të ndryshëm: jo vetëm në shëndetësi dhe kujdesin ndaj personave, por edhe në bujqësi, ndërtim, shërbime, akomodim dhe teknologji informacioni. Megjithatë, thekson raporti, ata fitojnë mesatarisht 34% më pak se punëtorët vendas me të njëjtën moshë dhe gjini. Kjo pabarazi reflekton si koncentrimin e tyre në sektorë më pak të paguar, ashtu edhe faktin se “shpesh punojnë për punëdhënës që paguajnë më pak edhe brenda atyre sektorëve”.
Pavarësisht rënies së lehtë në vitin 2024, emigracioni profesional – i përhershëm ose i përkohshëm – mbetet shumë mbi nivelet para-pandemike: respektivisht 32% dhe 26% më shumë krahasuar me vitin 2019. OECD-ja nënvizon gjithashtu rolin vendimtar të punëdhënësve, jo vetëm në tërheqjen e talenteve ndërkombëtare, por edhe në vlerësimin e aftësive të emigrantëve që janë tashmë në vendet pritëse. Një tablo komplekse, por thelbësore për të ardhmen e punës.
Raporti i OECD-së 2025 paraqet një tablo komplekse, por të qartë: emigracioni mbetet një komponent kyç i ekonomisë globale, i domosdoshëm për të përballuar mungesat e fuqisë punëtore dhe ndryshimet demografike në zhvillim. Për Italinë, rënia e mbërritjeve të reja në 2024 shoqërohet me një nevojë gjithnjë e më të madhe për të integruar dhe mbrojtur ata që tashmë jetojnë dhe punojnë në vend, duke siguruar njëkohësisht kushte të drejta dhe perspektiva rritjeje.