Ebola, 48 raste dhe 31 të vdekur në Kongo: OBSH kërkon 21 milionë dollarë për të ndaluar epideminë

Po shtohen përpjekjet në terren për të thyer zinxhirin e transmetimit të Ebolës në Republikën Demokratike të Kongos. Sipas përditësimit të fundit të OBSH Afrikë, deri më 17 shtator janë raportuar 48 raste – 38 të konfirmuara dhe 10 të mundshme – dhe 31 vdekje. Epidemia, e shpallur zyrtarisht më 4 shtator, ka prekur deri më tani 14 vendbanime në zonën e Bulape, në provincën Kasai.

Për të përshpejtuar operacionet e kufizimit dhe për të mbështetur popullsinë, OBSH ka nisur një apel prej 21 milionë dollarësh. Qëllimi është i qartë: të ndërpriten të gjithë zinxhirët e transmetimit, të kontrollohet epidemia dhe të ulet ndikimi mbi shëndetin publik. “Jemi ende në fillim, nevojitet veprim vendimtar për të konsoliduar përparimin dhe për të ndalur përhapjen e virusit”, thekson Mohamed Janabi, drejtor rajonal i OBSH-së Afrikë.

Mbikëqyrja dhe gjurmimi i kontakteve

Dy javë pas shpalljes së epidemisë, mbi 90% e kontakteve të rasteve të konfirmuara janë tani nën monitorim, kundrejt 19% të regjistruar në fillim. Janë 943 persona nën ndjekje në epiqendrën e Bulape-s. Këtu është ngritur një qendër trajtimi me 34 shtretër që tashmë strehon 16 pacientë. Dy persona kanë lënë spitalin pas shërimit nga Ebola, një shenjë inkurajuese për komunitetin dhe për punonjësit e përfshirë në përgjigjen ndaj epidemisë.

Vaksinimet dhe mbrojtja e punonjësve

Thelbësore është edhe mbrojtja e atyre që janë në vijën e parë. Deri sot, 523 punonjës shëndetësorë dhe kontaktet e tyre janë vaksinuar, falë gjashtë ekipeve të lëvizshme. Po mbërrijnë edhe 45 mijë doza të tjera, prej të cilave 2 mijë janë dorëzuar tashmë. Në frontin diagnostik, kapaciteti i reagimit është përmirësuar: testet kryhen tani direkt në Bulape, me kohë përgjigjeje të reduktuar në 4-6 orë, nga 4-5 ditë që duheshin më parë.

Origjina e shpërthimit të ri

Ky është shpërthimi i 16-të i Ebolës i regjistruar në Kongo. Analiza gjenomike zbulon një ngjashmëri prej 99,5% me epideminë e Yambuku-Mayinga të vitit 1976, një hipotezë që sugjeron një shpërthim të ri zoonotik dhe jo një lidhje të drejtpërdrejtë me epidemitë e mëparshme të viteve 2007 dhe 2008.

Rasti i parë, një grua shtatzënë 34-vjeçare banore e Tshitekeshi-t, u sëmur më 10 gusht dhe u shtrua dhjetë ditë më vonë në repartin e obstetrikës dhe gjinekologjisë të një spitali lokal. Ajo vdiq më 26 gusht dhe u varros pa ndjekur praktikat e sigurta. Shumë punonjës shëndetësorë të përfshirë në kujdesin e saj më pas zhvilluan simptoma të përshtatshme me ethet hemorragjike virale, duke shkaktuar alarmin kombëtar më 1 shtator.

Prioritetet e kërkimit

Krahas menaxhimit të emergjencës, OBSH ka thirrur një konsultim shkencor për të analizuar ecurinë e shpërthimit, për të ndarë mësimet e nxjerra dhe për të identifikuar prioritetet e kërkimit. Dhjetë janë fushat e konsideruara themelore: nga terapitë tek vaksinat, deri te forcimi i diagnostikës laboratorike. Janë ngritur tri grupe ekspertësh për të garantuar që njohuritë e gjeneruara të mund të mbështesin si përgjigjen e menjëhershme, ashtu edhe përgatitjen afatgjatë kundër shpërthimeve të ardhshme të filoviruseve. “Çdo epidemi e Ebolës – kujtojnë nga OBSH Afrikë – përfaqëson një test vendimtar për aftësinë e komuniteteve dhe të sistemeve shëndetësore për të reaguar. Puna në terren sot është intensive, por vetëm një angazhim i koordinuar, i shpejtë dhe i qëndrueshëm mund të sigurojë që virusi të kufizohet dhe popullsia të mbrohet.”