'A do të kthehem gjallë?': Gazetarët e Gazës kanë frikë nga shënjestrimi i Izraelit

Gazetarët palestinezë e kanë njohur prej kohësh Gazën si vendin më të rrezikshëm në tokë për punonjësit e medias, por sulmi i fundit i Izraelit ndaj një tende ku strehoheshin gazetarët në Qytetin e Gazës ka lënë shumë njerëz të tronditur dhe të frikësuar.

Katër anëtarë të stafit të Al Jazeera-s ishin midis shtatë personave të vrarë në një sulm me dron izraelit jashtë Spitalit al-Shifa më 10 gusht. Ushtria izraelite ka pranuar se e ka shënjestruar qëllimisht tendën, pasi ka bërë akuza të pabaza se njëri prej të vrarëve, gazetari i Al Jazeera, Anas al-Sharif, ishte anëtar i Hamasit.

Sulmet izraelite në Gaza kanë vrarë të paktën 238 punonjës të medias që nga tetori i vitit 2023, sipas Zyrës Qeveritare të Medias në Gaza. Ky numër është më i lartë se ai i Luftërave Botërore I dhe II, Luftës së Vietnamit, luftës në Afganistan dhe luftërave të Jugosllavisë të kombinuara.

Korrespondenti i Al Jazeera-s, Hani Mahmoud, tha: “Jelekët dhe helmetat e shtypit, që dikur konsideroheshin mburojë, tani ndihen si shënjestër.”

«Frika është e vazhdueshme — dhe e justifikuar», tha Mahmoud. «Çdo detyrë shoqërohet nga e njëjta pyetje e pathënë: A do të kthehem gjallë?»

Komiteti për Mbrojtjen e Gazetarëve me seli në SHBA ka qenë midis disa organizatave që denoncojnë modelin e gjatë të Izraelit për të akuzuar gazetarët si “terroristë” pa prova të besueshme.

“Nuk është rastësi që shpifjet kundër al-Sharif — i cili ka raportuar ditë e natë për Al Jazeera që nga fillimi i luftës — dolën në pah sa herë që ai raportonte për një zhvillim të madh në luftë, së fundmi urinë e shkaktuar nga refuzimi i Izraelit për të lejuar ndihmë të mjaftueshme në territor”, tha drejtoresha rajonale e CPJ-së, Sara Qudah, pas sulmit të Izraelit.

Në dritën e shënjestrimit sistematik të gazetarëve nga Izraeli, punonjësit e medias në Gaza janë të detyruar të marrin vendime të vështira.

 “Si nënë dhe gazetare, kaloj nëpër këtë disonancë mendore pothuajse çdo ditë, qoftë për të shkuar në punë apo për të qëndruar me vajzat e mia dhe duke pasur frikë nga bombardimet e rastësishme të ushtrisë pushtuese izraelite”, tha gazetarja palestineze Sally Thabet për Al Jazeera.

Përballë rrugës nga rrënojat e Shkollës së Studimeve të Medias në Universitetin e Hapur al-Quds në qytetin e Gazës, ku ai jepte mësim dikur, Hussein Saad është duke u shëruar nga një dëmtim që pësoi ndërsa vraponte drejt një vendi të sigurt.

“Synimi i qëllimshëm i gazetarëve palestinezë ka një efekt të fortë në zhdukjen e historisë palestineze dhe zhdukjen e narrativës mediatike”, tha ai. Saad argumentoi se Strip po dëshmonte “zhdukjen e së vërtetës”.

Ndërsa gazetarët raportojnë për vrasje masive, vuajtje njerëzore dhe urinë, ata përballen edhe me humbjet dhe privimet e tyre. Fotografi dhe korrespondent Amer al-Sultan tha se uria ishte një sfidë e madhe.

«Shkoja në punë dhe, kur nuk gjeja asgjë për të ngrënë, pija vetëm ujë», tha ai. «E bëra këtë për dy ditë. Më është dashur të jetoj dy ose tre ditë me ujë. Kjo është një nga sfidat më të vështira me të cilat përballemi në këtë luftë kundër popullit tonë: uria».

Gazetari dhe regjisori i filmit Hassan Abu Danm tha se gazetarët “jetojnë në kushte më të vështira nga ç’mund ta imagjinojë mendja”.

«Jeton në një tendë. Pi ujë që nuk është i mirë për t’u pirë. Ha ushqim të pashëndetshëm… Ne të gjithë, si gazetarë, jemi të hutuar. Ka një pjesë të jetës sonë që është shkatërruar dhe është zhdukur shumë», tha ai.

Mahmoud i Al Jazeera tha se pavarësisht traumës psikologjike dhe rreziqeve personale, gazetarët palestinezë vazhdojnë të bëjnë punën e tyre, “të shtyrë nga bindja se dokumentimi i së vërtetës nuk është thjesht një profesion, por një detyrë ndaj popullit dhe historisë së tyre”./ Al Jazeera.