Zelensky përballë presioneve/ Nga frika e një paqeje të imponuar te kritikat për luftën ndaj korrupsionit
"Zelensky jo vetëm që është i shqetësuar nga skenari i një paqeje të vendosur pas dyerve të mbyllura pa përfshirjen e Ukrainës. Por ai është gjithashtu nën presion për shkak të përpjekjeve ruse për të shfrytëzuar çështjen e antikorrupsionit." Kështu flet për Corriere della Sera, në kushte anonimiteti, një burim i brendshëm i qeverisë ukrainase.
Shqetësimi kryesor është se Trump mund të përpiqet të zgjidhë shpejt luftën duke i ofruar Putinit lëshime territoriale, duke legjitimuar aneksimin e paligjshëm të Krimesë dhe pushtimin e pjesëve të mëdha të katër rajoneve: Donetsk, Lugansk, Kherson dhe Zaporizhzhia. Sipas sondazheve të fundit, përqindja e ukrainasve të gatshëm të japin territore në këmbim të paqes është rritur (69%, nga 52% vitin e kaluar, sipas Gallup), por pothuajse askush (vetëm 17%, sipas një sondazhi tjetër nga Instituti Ndërkombëtar i Sociologjisë në Kiev) nuk është i gatshëm ta bëjë këtë pa marrë garanci në këmbim – siç deklaroi dje edhe vetë presidenti ukrainas.
“Ky është ndoshta një nga momentet më të vështira që nga fillimi i luftës,” vazhdon burimi. Zelensky e di mirë që mijëra ushtarë, por edhe civilë, pas 10 vitesh lufte në Donbas, nuk do të pranonin kurrë që gjaku i derdhur të ketë qenë më kot. Por ai është gjithashtu i vetëdijshëm për lodhjen nga lufta që populli ukrainas ka përjetuar gjatë tre viteve e gjysmë që prej pushtimit rus. “Protestat e fundit në sheshe, të shkaktuara nga përpjekjet për të përqendruar edhe më shumë pushtetin dhe për të kufizuar kompetencat e agjencive kundër korrupsionit, mund të jenë vetëm një shije e parë e një Maidani të ri,” shpjegoi një ushtarak që nuk është i autorizuar të flasë, tre javë më parë në frontin e Sumyt.
Prej muajsh, batalioni Azov po zhvillon një fushatë rekrutimi që në narrativën e vet përfshin fitoren me çdo kusht. Për të dhënë idenë e klimës aktuale, një nga reklamat e tyre në internet tregon një klient në një servis makinash që ankohet se ka djalin në front dhe i thotë mekanikut: “Je me fat që ke një vajzë.” Përgjigjja? “Po, por ajo është rekrutuar në Azov.” Dhe nuk ka mur në qytetet ukrainase që të mos jetë i mbuluar me postera dhe pankarta që lavdërojnë “heronjtë” e rrethimit të Mariupolit.
A do të arrijë komandanti i përgjithshëm – ai përreth të cilit u bashkua kombi – të bëjë që populli i ri dhe nacionalist të pranojë një paqe të padrejtë? Nga ana tjetër, lodhja e të rinjve të detyruar të rekrutohen po rrit tensionin në vend, e nxitur gjithashtu nga propaganda ruse që po shfrytëzon temën dhe po i kthen bastisjet në qendrat e rekrutimit në një fushatë të vërtetë. Ditët e fundit, një sulm në rajonin e Mykolaivit, si edhe protestat në Vynnytsia, nuk kanë kaluar pa u vënë re nga agjentët e SBU-së, shërbimit të fuqishëm të inteligjencës së brendshme që kontrollon gjithçka.
Raportet e inteligjencës perëndimore theksojnë se objektivat e luftës së Putinit nuk kufizohen te territori. Presidenti rus është i vendosur të zëvendësojë qeverinë e zgjedhur në mënyrë demokratike të Ukrainës me një marionetë filo-ruse, të reduktojë forcat e armatosura në mënyrë që Ukraina të mos jetë në gjendje të mbrohet nga sulmet e ardhshme, të eliminojë politikën e “dyerve të hapura” të NATO-s dhe të detyrojë ndryshime në kushtetutën ukrainase për ta bërë vendin neutral.
Deri më tani, qeveria e Kievit ka shmangur perspektivën e zgjedhjeve të reja, duke u mbështetur te ligji ushtarak: nuk ka zgjedhje përderisa vendi është në luftë. Por, ndërkohë që akuzat ndaj Zelenskyt dhe shefit të kabinetit të tij, Yermak, për përqendrim pushteti po shtohen, mbështetja ndaj presidentit ka rënë nga 65% në 58% brenda një muaji.
Kur u pyet nëse mendon se ka ardhur fundi i epokës së ish-komikut të kthyer në komandant të përgjithshëm, historiani ukrainas Yaroslav Hrytsak i përgjigjet Corriere-s si shumica e bashkëqytetarëve të tij:
“Është ende herët për të thënë. Do të duhet të kalojë edhe shumë ujë nën urat e Dnipros.”
Dhe, bashkë me ujin, edhe shumë gjak.