Perandoria Tartare: Civilizimi i humbur legjendar në qendër të një teorie të çuditshme konspirative

Një nga teoritë më të çuditshme konspirative që është përhapur vitet e fundit lidhet me një civilizim të lashtë të supozuar, të quajtur Perandoria Tartare. Edhe pse Tartaria ishte një vend real, mitet moderne për fuqinë e saj teknologjike dhe për “përmbytjet e baltës” që e shkatërruan janë tërësisht të pavërteta.

Sipas kësaj teorie, tartarët ndërtuan disa nga monumentet më të famshme në botë, nga Piramidat e Gizës dhe Muri i Madh i Kinës te Taxh Mahali dhe Kapitoli i SHBA-së. Më pas, një sërë katastrofash e shkatërruan këtë perandori, dhe qeveritë në të gjithë botën organizuan një fshehje të madhe për të zhdukur çdo gjurmë të saj nga historia.

Por pse? Kjo është pikërisht pyetja që as vetë besimtarët e kësaj teorie nuk dinë ta shpjegojnë. Miti ka rrënjë në nacionalizmin rus, por është përhapur më së shumti nëpër forume online dhe video në rrjetet sociale, pa ndonjë figurë autoritare që e udhëheq, dhe me shumë kundërshti mes vetë teoricienëve.

Pavarësisht mungesës së provave reale, Perandoria Tartare qëndron sot në qendër të një historie alternative të njohur si “QAnon-i i Arkitekturës”.

E shkuara e humbur e Perandorisë Tartare

Sipas teoricienëve online, Perandoria Tartare ishte një civilizim i avancuar teknologjikisht që ndikoi shoqëritë më të rëndësishme të historisë dhe ndërtoi struktura të mëdha në të gjithë botën. Disa pretendojnë se ajo sundonte gjithë globin, të tjerë se ishte një perandori e madhe në Azi me ndikim të gjerë.

Në thelb të kësaj teorie është ideja se shumë nga ndërtesat ikonike nëpër qytetet e botës nuk janë vepra të arkitektëve modernë, por mbetje të Perandorisë Tartare. Prej Piramidave egjiptiane e deri te Kapitoli amerikan, gjithçka thuhet se ishte ndërtuar prej tyre.

Po ku përfunduan tartarët? Sipas teorisë, një seri “përmbytjesh me baltë” e fshiu këtë qytetërim nga faqja e dheut, megjithatë disa ndërtesa mbijetuan. Disa besojnë se kjo katastrofë ndodhi vetëm 100 vjet më parë.

Në zemër të teorisë është ideja se historia që na kanë mësuar është e rreme ose e shtrembëruar.

Brenda teorisë së çuditshme

Besimtarët e kësaj teorie kanë krijuar një histori alternative për Tokën, duke pretenduar se Muri i Madh i Kinës dhe Old Penn Station në Nju Jork mund të jenë ndërtuar nga të njëjtët njerëz. Ata pretendojnë se ndërtesat moderne janë në fakt 1000 vjet të vjetra dhe i kanë mbijetuar përmbytjes së madhe.

Pas përmbytjeve, ndodhi një “Rivendosje e Madhe” ku ndërtesat që mbetën u rimarkuan me histori të rreme nga “kontrolluesit” e botës.

Ndërtesat moderne quhen brutale, ndërsa stilet klasike arkitekturore si Beaux-Arts dhe Empire Second identifikohen si tartare. Sipas teorisë, ndërtesat luksoze të shekullit XIX në SHBA janë në fakt pallate tartare.

Luftërat Botërore thuhet se ishin të qëllimshme për të zhdukur çdo gjurmë të qyteteve tartare.

Shumica e përkrahësve nuk janë as arkitektë e as inxhinierë, dhe vetë teoria është e shpërndarë, një grumbull idesh të paqëndrueshme e shpesh kundërshtuese.

Nga nacionalizmi rus te ‘QAnon-i i Arkitekturës’

Teoria e humbjes së Tartarisë ka zanafillë në një teori pseudo-shkencore nacionaliste ruse. Ajo pretendon se Tartaria ishte emri i vërtetë i Rusisë dhe se para Rusisë cariste dhe Bashkimit Sovjetik ekzistonte një superfuqi tartare në Azinë Qendrore.

Kjo ide buron nga shkrimet e Anatoly Fomenkos, një teoricien rus i cili në vitet 1970 pretendoi në veprën e tij “Kronologjia e Re” se ngjarje dhe civilizime që mendohet të jenë mijëra vjet të vjetra në fakt ndodhën gjatë Mesjetës.

Por ishte Nikolai Levashov, okultist rus, që e bëri këtë teori të njohur gjatë viteve ’70-’80. Shoqata Gjeografike Ruse e ka hedhur poshtë këtë teori, duke e quajtur “fantazi ekstremiste” dhe duke theksuar ekzistencën e kulturave të vërteta sllave dhe indigjene në territorin e Rusisë.

Megjithatë, idetë e Fomenkos dhe Levashovit vazhdojnë të përhapen në internet, dhe që prej vitit 2016 teoria ka marrë hov në Reddit dhe YouTube.

Tartaria ka ekzistuar, por vetëm si rajon gjeografik

Pavarësisht të gjitha këtyre pohimeve të çuditshme, Tartaria ka qenë vërtet një term gjeografik që i referohej Azisë Qendrore dhe Siberisë në hartat e vjetra ruse. Sot, ky territor përfshin Kazakistanin, pjesë të Mongolisë dhe Kinës, si dhe lindjen e largët ruse.

Kjo është e vetmja pjesë e saktë në gjithë këtë teori. Pjesa tjetër është thjesht spekulim dhe manipulim historik.

Edhe pse ka mijëra prova arkeologjike që kundërshtojnë ekzistencën e një Perandorie Tartare, besimtarët i shpjegojnë ato si të fabrikuara nga qeveritë. Disa thonë se artefaktet e lashta janë në fakt tartare, jo greke, romake apo kineze. Të tjerë shkojnë më tej dhe pretendojnë se provat janë vendosur qëllimisht gjatë “Rivendosjes së Madhe”.

Një nga kontradiktat më të mëdha është se si mund të ekzistonte një qytetërim global kur njëkohësisht ekzistonin edhe popuj indigjenë. Një teoricien i quajtur David Obeda ka thënë madje se popujt indigjenë, si Māori në Zelandën e Re, janë krijuar si pjesë e fshehjes së së vërtetës.

Obeda, që identifikohet si Māori, ka thënë: “E gjithë historia jonë kulturore është e fabrikuar. Identiteti racor u shpik nga kontrolluesit për të na përçarë. Tartaria ishte një civilizim botëror që jetonte në harmoni dhe kishte teknologji që ne sot veç mund ta ëndërrojmë.”

Teoria e Perandorisë Tartare është pjesë e një tendence më të gjerë për të kërkuar “të vërteta të fshehura”, një trend që nisi pas sulmeve të 11 Shtatorit dhe u përforcua më tej me teoritë e QAnon.

Me gjithë rrëzimet e vazhdueshme dhe provat shkencore që e përgënjeshtrojnë, teoria e Perandorisë Tartare vazhdon të përhapet.