Shkencëtarët zbulojnë se njerëzit që jetojnë mbi 90 vjeç kanë dallime kyçe në gjakun e tyre

Njerëzit që jetojnë deri në 100 vjeç ose më shumë, të njohur si njëqindvjeçarë, janë bërë grupi demografik me rritjen më të shpejtë në botë. Që nga vitet 1970, numri i tyre është dyfishuar përafërsisht çdo dhjetë vjet, duke tërhequr vëmendjen e studiuesve anembanë globit. Ndërsa procesi i plakjes është debat i lashtë që prej mijëvjeçarësh, shkenca moderne po hedh dritë mbi faktorët kyç që kontribuojnë në jetëgjatësi, veçanërisht përmes zbulimeve të reja lidhur me biomarkuesit në gjak.

Në një studim novator të publikuar në GeroScience, studiuesit analizuan të dhënat shëndetësore të 44,000 suedezëve të moshës 64 deri në 99 vjeç. Ky set të dhënash, që përfshinte një periudhë mbi 35-vjeçare, zbuloi njohuri të rëndësishme për profilet e gjakut të atyre që jetuan deri në 100 vjeç. Në total, 2.7% e pjesëmarrësve (1224 veta) arritën të jetonin një shekull, dhe 85% e këtyre njëqindvjeçarëve ishin gra. Studimi u përqendrua në një sërë biomarkuesish, përfshirë nivelin e kolesterolit, glukozës dhe kreatininës, për të shqyrtuar se si këto vlera lidhen me jetëgjatësinë e jashtëzakonshme.

Studiuesit zbuluan se disa biomarkues në gjak, në veçanti nivele më të ulëta të glukozës, kreatininës dhe acidit urik, ishin vazhdimisht të pranishëm tek individët që jetuan mbi 90 vjeç. Këta tregues lidhen me shëndetin metabolik, funksionin e veshkave dhe aftësinë e trupit për të përpunuar ushqimin. Në mënyrë të habitshme, njëqindvjeçarët kishin zakonisht nivele glukoze nën 6.5 mmol/L dhe nivele kreatinine nën 125 µmol/L. Këto të dhëna sugjerojnë se ruajtja e një shëndeti të mirë metabolik mund të jetë çelësi për një jetë më të gjatë.

Studimi gjithashtu analizoi biomarkues të tjerë të rëndësishëm, si kolesteroli total dhe treguesit e funksionit të mëlçisë, përfshirë alaninë aminotransferazën (Alat) dhe gamma-glutamil transferazën (GGT). Të dhënat treguan se individët me nivele më të ulëta kolesteroli dhe me funksion më të mirë të mëlçisë kishin më shumë gjasa të arrinin moshën 100 vjeç. Interesant është fakti që lidhja mes kolesterolit dhe jetëgjatësisë ishte më e ndërlikuar: njerëzit me kolesterol shumë të ulët gjithashtu kishin më pak gjasa të jetonin gjatë. Kjo nxjerr në pah nevojën për një ekuilibër të ndjeshëm për shëndet afatgjatë.

Ndërsa studimi ofroi njohuri të vlefshme mbi profilet e biomarkuesve të njëqindvjeçarëve, nuk arriti të identifikojë me siguri se cilët faktorë të stilit të jetesës apo prirje gjenetike ndikuan në këto rezultate. Megjithatë, studiuesit sugjeruan që faktorë si ushqyerja dhe konsumimi i alkoolit ka gjasa të luajnë një rol. Për shembull, nivelet më të ulëta të acidit urik ishin të lidhura me një shans më të lartë për jetëgjatësi, duke treguar se dieta dhe shëndeti i veshkave janë faktorë të rëndësishëm.

Gjetjet e këtij studimi sugjerojnë se monitorimi i niveleve të glukozës, kreatininës dhe acidit urik mund të jetë i rëndësishëm për ata që shpresojnë të jetojnë më gjatë. Edhe pse ndryshimet në vlerat e biomarkuesve mes njëqindvjeçarëve dhe jo-njëqindvjeçarëve nuk ishin dramatike, ato ishin mjaftueshëm të rëndësishme për të treguar një lidhje të mundshme mes shëndetit metabolik dhe jetëgjatësisë së jashtëzakonshme. Ndërkohë që studiuesit vazhdojnë të eksplorojnë mekanizmat biologjikë të plakjes, këto zbulime ofrojnë një drejtim premtues për ndërhyrjet shëndetësore të së ardhmes.

Gjetjet e studimit nënvizojnë kompleksitetin e plakjes dhe rëndësinë e kërkimeve të vazhdueshme mbi biomarkuesit që mund të ndihmojnë në zbërthimin e sekreteve të një jete të gjatë dhe të shëndetshme. Ndërsa faktorët e stilit të jetesës si dieta dhe konsumimi i alkoolit mund të kenë ndikim, prirjet gjenetike dhe rastësia gjithashtu luajnë rol në aftësinë e dikujt për të arritur moshën 100 vjeç. Ndjekja dhe menaxhimi i biomarkuesve kyç që në moshë të re mund të jetë një strategji vendimtare për ata që dëshirojnë të bashkohen me radhët e njëqindvjeçarëve të botës. / The Hearty Soul - Syri.net