Burrat e ndarë kanë gati 5 herë më shumë gjasa të kryejnë vetëvrasje sesa burrat e martuar
Ndarjet janë të dhimbshme. Stresi emocional dhe psikologjik është i zakonshëm kur një marrëdhënie intime përfundon. Për disa njerëz, kjo dhimbje mund të bëhet aq e madhe, sa çon në mendime apo sjellje vetëvrasëse.
Ky problem duket se prek veçanërisht burrat. Vështirësitë në marrëdhëniet intime, përfshirë ndarjet, ndarjen ligjore dhe divorcin, janë të pranishme në historikun e një në tre burrave australianë të moshës 25 deri 44 vjeç që kryejnë vetëvrasje.
Në shumë vende të botës, përfshirë Australinë, burrat përbëjnë 3 nga çdo 4 vetëvrasje. Prandaj, kuptimi më i thellë i lidhjes mes prishjes së marrëdhënieve dhe rrezikut të vetëvrasjes tek burrat mund të shpëtojë jetë.
Studimi ynë është përmbledhja e parë në shkallë të gjerë që përqendrohet në kuptimin e rrezikut të vetëvrasjes për burrat pas një ndarjeje. Ne zbuluam se burrat e ndarë kanë gati 5 herë më shumë gjasa të vdesin nga vetëvrasja sesa burrat e martuar.
Çfarë zbuluam?
Kombinuam të dhënat nga 75 studime në 30 vende të ndryshme, që përfshinin më shumë se 106 milionë burra.
U përqendruam në të kuptuarit e arsyeve pse prishja e një marrëdhënieje mund të çojë në vetëvrasje për burrat, dhe cilët burra janë më të rrezikuar. Ndonëse nuk mund t’i parandalojmë gjithmonë ndarjet, ne mund të promovojmë mënyra të shëndetshme për t’u përballur me stresin pas prishjes së një marrëdhënieje dhe kështu të parandalojmë vetëvrasjen.
Në përgjithësi, zbuluam se burrat e divorcuar kishin 2.8 herë më shumë gjasa të kryenin vetëvrasje krahasuar me burrat e martuar.
Por rreziku ishte edhe më i lartë te burrat e ndarë (që nuk janë ende ligjërisht të divorcuar). Ata kishin 4.8 herë më shumë gjasa të vdesin nga vetëvrasja krahasuar me burrat e martuar.
Gjetja më tronditëse ishte për burrat nën moshën 35 vjeç: ata të ndarë kishin gati 9 herë më shumë gjasa për vetëvrasje sesa burrat e martuar në të njëjtën moshë.
Kjo sugjeron se periudha e shkurtër pas ndarjes është veçanërisht e rrezikshme për shëndetin mendor të burrave.
Çfarë ndjejnë këta burra?
Për disa burra, vështirësia për të përballuar stresin emocional intensiv pas një ndarjeje mund të ndikojë në rrezikun për vetëvrasje. Dhimbja emocionale, trishtimi i thellë, turpi, ndjenja e fajit, ankthi dhe ndjenja e humbjes, mund të jetë aq e fortë, sa të duket e pafundme.
Shumë burra janë rritur në një kulturë maskuliniteti që i mëson të shtypin ose të tërhiqen nga ndjenjat e tyre në kohë stresi.
Disa gjithashtu kanë vështirësi në të kuptuarit apo përkufizimin e emocioneve të tyre, gjë që e bën edhe më të vështirë për t’u përballur me to.
Hulumtimi ynë tregon se vetëvrasjet pas ndarjes janë rezultat i një ndërveprimi të ndërlikuar midis faktorëve individualë (siç është stresi emocional) dhe atyre ndërpersonalë (ndryshimet në rrjetin social dhe disponueshmërinë e mbështetjes).
Këto pasoja nuk shfaqen në të njëjtën mënyrë tek gratë pas një ndarjeje.
Ndarja ndikon edhe në rrjetin shoqëror
Sa më serioze bëhet një marrëdhënie intime, aq më pak kohë kemi për të investuar në miqësi, veçanërisht nëse balancojmë edhe karrierën dhe familjen.
Shumë burra, veçanërisht në marrëdhënie heteroseksuale, mbështeten tek partnerja si burimi kryesor i mbështetjes emocionale dhe shoqërore, shpesh në kurriz të lidhjeve të tjera.
Kjo krijon një situatë të rrezikshme në rast ndarjeje, sepse shumë burra mbeten pa një rrjet mbështetës. Kjo u konfirmua edhe nga studimi ynë: izolimi social dhe vetmia pas ndarjes e rrisin rrezikun për vetëvrasje tek burrat.
Gjithashtu, njerëzit shpesh nuk dinë si t’i mbështesin burrat pas një ndarjeje. Disa burra që kërkojnë ndihmë u thuhet thjesht: “Kthehu në lojë.” Kjo qasje e zhvlerëson dhimbjen e tyre dhe forcon stereotipe toksike mashkullore që nënkuptojnë se ndarjet nuk i prekin burrat.
Çfarë mund të bëjmë?
Nuk ka një zgjidhje të vetme për të parandaluar vetëvrasjet pas ndarjes, por ka shumë mënyra për të ndërhyrë.
Mund të ndërhyjmë që herët, duke edukuar të rinjtë me aftësitë për të përfunduar një lidhje në mënyrë të shëndetshme, për të përballuar refuzimin dhe për të menaxhuar emocionet e vështira që sjell një ndarje.
Mund të krijojmë grupe mbështetjeje dhe mundësi për lidhje shoqërore, brenda shërbimeve për marrëdhëniet, që janë në kontakt të rregullt me persona që po kalojnë ndarje, për të ndihmuar në luftimin e vetmisë.
Mund të sigurohemi që profesionistët e shëndetit mendor janë të pajisur me aftësitë e nevojshme për të komunikuar dhe ndihmuar në mënyrë efektive burrat që kërkojnë ndihmë pas një ndarjeje, për t’i mbajtur të sigurt derisa të rifitojnë qëndrueshmërinë emocionale.
Më e rëndësishmja: Nëse një burrë vjen tek ne për mbështetje pas një ndarjeje, duhet të kujtojmë se koha shpesh është një shërues i madh. Më e mira që mund të bëjmë është të qëndrojmë pranë tij në dhimbje, jo ta detyrojmë të mos e ndiejë atë. Kjo lidhje mund të shpëtojë jetë. / The Conversation - Syri.net