Rritja e antisemitizmit 'të respektueshëm'

Lauren Smith - European Conservative/

Ka qenë një kohë, jo shumë larg, kur fjala "antisemit" sillte ndër mend imazhe të teoricienëve të çmendur të konspiracionit dhe kokërruarve racistë. Sot, megjithatë, urrejtja ndaj hebrenjve ka gjetur një strehë të re, në kampuse universitare, artikuj opinionistësh dhe në darka në veri të Londrës.

Sipas një raporti të ri, të mbështetur nga qeveria britanike dhe që pritet të publikohet nesër, antisemitizmi është "normalizuar në Britaninë e mesme-klasore". Bashkautorët e këtij shqyrtimi, këshilltari qeveritar për antisemitizmin Lord Mann dhe ish-ministrja e mbrojtjes Penny Mordaunt, shkruan në The Telegraph gjatë fundjavës se hebrenjtë po përballen me diskriminim "në profesionet tona, jetën kulturore [dhe] shërbimet publike." Nën kritikë të veçantë ishin sektori i arteve, universitetet dhe Shërbimi Shëndetësor Kombëtar (NHS). Ata paralajmëruan se Britania është kthyer në një vend ku hebrenjtë ndihen "të toleruar, por jo të respektuar."

Shifrat tregojnë padyshim një rritje të antisemitizmit në të gjitha drejtimet. Sipas Community Security Trust (CST), incidentet antisemite u rritën me 147% në vitin 2023, pas masakrës së 7 tetorit. Në vitin 2024, shifrat mbetën të dytat më të larta në historinë e regjistruar, pas atyre të vitit 2023. Vitin e kaluar, CST regjistroi mbi 200 raste çdo muaj, përveç dhjetorit.

Megjithatë, antisemitizmi ka marrë rrënjë të thella në mesin e shtresave të arsimuara dhe të pasura britanike. Siç theksohet në raportin e ri, nuk janë vetëm "protestat e zhurmshme dhe mjedisi frikësues që njerëzit përjetojnë" ato që po nxisin këtë valë diskriminimi ndaj hebrenjve. Antisemitizmi është bërë pjesë e strukturave britanike. Mjafton të shikosh marshimet e zhurmshme pro-Palestinë që kanë pushtuar kampuset universitare. Në universitete elitare si Oxford dhe Cambridge, studentët ngritën kampe tendash "në solidaritet" me popullin palestinez. Ata vajtuan për një gjenocid të supozuar në Gaza, i bënë presion universiteteve të ndërpresin çdo lidhje me Izraelin "aparteid", dhe në disa raste frikësuan studentët hebrenj që thjesht donin të ndiqnin mësimet.

Aktivizmi në universitete ka kaluar shumë përtej shprehjes së shqetësimit për luftën dhe ka hyrë në një territor shumë më ogurzi. Sipas raportit të ri nga Mordaunt dhe Mann, ata dëgjuan dëshmi nga një kampus ku "anëtarë të stafit të cilëve studentët hebrenj u besojnë kartelat shëndetësore [ulërinin] për intifadë."Në fakt, sipas CST, pati një rritje prej 117% të raporteve për fyerje verbale, kërcënime dhe sulme ndaj studentëve dhe stafit hebre gjatë vitit akademik 2023–2024, duke bërë që shumë studentë hebrenj të ndihen të pamundur për të marrë pjesë plotësisht në jetën universitare.

Nuk janë vetëm studentët që përballen me këtë antisemitizëm të neveritshëm. Në një incident vërtet të tmerrshëm vitin e kaluar, kapelanët hebrenj në Universitetin e Leeds-it, një çift i martuar,nisën të merrnin telefonata kërcënuese dhe madje edhe kërcënime për vdekje. Një telefonues, në një mesazh drejtuar gruas, tha: "Do t'i shkojmë në shtëpi dhe do ta vrasim, dhe edhe ty moj bushtër raciste. Bushtër e vogël." Një tjetër tha: "Ju vratë myslimanë të pafajshëm, dhe ata do hakmerren ndaj jush. Të premtoj tani, do të ta marr hakun, unë vetë do të ta marr hakun."Qendra komunitare hebraike e universitetit gjithashtu u mbush me grafite me mbishkrime si "IDF jashtë kampusit" dhe "liri për Palestinën."

Ndoshta nuk është për t'u habitur që universitetet janë kthyer në vatra të antisemitizmit dhe urrejtjes së verbër ndaj Izraelit, duke pasur parasysh se ishte në akademi ku ideologjitë helmuese të identitetarizmit, politikave të viktimizimit dhe teorisë kritike të racës u zhvilluan fillimisht dhe u përhapën. Profesorët dhe studentët që mësojnë dhe u mësohet se bota ndahet thjesht në viktima dhe shtypës, padyshim që do ta shohin konfliktin në Gaza përmes të njëjtit filtrim të thjeshtuar. Më befasuese është përhapja e antisemitizmit në sistemin shëndetësor. Në NHS, që shihet si një nga institucionet më të shenjta të Britanisë, mjekët hebrenj kanë raportuar një rritje të madhe të abuzimit racist nga kolegët që nga 7 tetori, sipas Këshillit të Përgjithshëm Mjekësor. Mordaunt dhe Mann shkruajnë se "nga dëshmitë që dëgjuam, mund të identifikojmë një problem të veçantë të paadresuar të antisemitizmit brenda NHS." Kjo përfshinte faktin se "shumë punonjës hebrenj brenda organizatave të NHS-së" ndiheshin sikur shqetësimet e tyre për diskriminim po "fshiheshin poshtë qilimit."

Në një rast, një mjek i përgjithshëm i quajtur dr. Wahid Asif Shaida rezultoi të kishte qenë udhëheqës i një grupi islamist, para se ai të shpallej organizatë terroriste nga qeveria britanike vitin e kaluar. Dr. Shaida gjithashtu e festoi 7 tetorin si një "grusht mirë i dhënë në hundë." Ai u pezullua përkohësisht nga NHS, por një panel më pas vendosi se ai duhet të lejohet të vazhdojë praktikën, pasi kishte "mungesë provash për ta përjashtuar." Madje paneli u përpoq të justifikonte komentet e dr. Shaidës me arsyetimin se "janë bërë nën ndikimin e lajmeve që po merrte."

Ky mjedis është shumë shqetësues për çdo profesionist shëndetësor hebre që ka frikë për vendin e punës, dhe edhe më shumë për çdo pacient hebre që i beson NHS-së shëndetin e tij. Kjo tregon se antisemitizmi sot është thuajse i paevitueshëm në Mbretërinë e Bashkuar. Vetëm kohët e fundit, pamë si edhe një festival i njohur muzikor si Glastonbury mund të kthehet në një platformë për të bërë thirrje për shkatërrimin e Izraelit dhe për të thirrur slogane kundër izraelitëve. Ngjarjet letrare, si Festivali Hay, janë detyruar të heqin sponsorët pasi personazhe të famshme kërcënuan me bojkot për shkak të lidhjeve me Izraelin. Autorja Sally Rooney, e preferuara e shtresave të mesme, ka bërë thirrje për bojkot të plotë ndaj institucioneve kulturore izraelite, të cilat ajo i sheh si bashkëpunëtore në një gjenocid të supozuar në Gaza.

Nuk duhet të jetë surprizë për askënd që izraelofobia agresive dhe madje antisemitizmi i pastër po normalizohen kaq shumë në Britani, kur jemi të bombarduar me të në çdo hap. Që nga 7 tetori, media kryesore, në veçanti BBC-ja, ka qenë e pamëshirshme në përhapjen e agjendës së armiqve të Izraelit. Transmetuesi shtetëror ka përsëritur shpesh pretendime të paverifikuara nga Hamasi, sikur ky grup islamik gjakatar të ishte një burim i paanshëm dhe i besueshëm. Së fundmi, BBC transmetoi një dokumentar që në thelb ishte propagandë e maskuar e Hamasit. Rezultoi se rrëfyesi kryesor i programit, një djalë 13-vjeçar i quajtur Abdullah, ishte djali i zëvendësministrit të bujqësisë së Hamasit. Fëmijë të tjerë në dokumentar ishin përdorur në filmime propagandistike të Hamasit, dhe një tjetër ishte fëmija i një kapiteni policie të Hamasit. BBC u detyrua të hiqte dokumentarin nga platforma e saj iPlayer, më herët këtë vit, por pa pranuar përgjegjësi, duke e përshkruar ende si "një pasqyrë e fuqishme e luftës në Gaza përmes syve të një fëmije."Sot, megjithatë, në një shqyrtim të publikuar, BBC pranoi se dokumentari nuk duhej të ishte miratuar kurrë. Sigurisht, BBC refuzon të marrë përgjegjësi për këtë gabim, sipas tyre, tre anëtarë të kompanisë prodhuese e dinin për lidhjen e Abdullah me Hamasin, por "askush brenda BBC-së nuk e dinte para transmetimit." Shqyrtimi pretendon se nuk kishte prova "që të mbështesin idenë se babai apo familja e narratorit ndikuan përmbajtjen e programit." Me fjalë të tjera, raporti i BBC-së për vetveten doli në përfundimin se nuk kishte bërë asgjë të gabuar.

Kur kjo lloj armiqësie ndaj Izraelit përhapet nga media kryesore pa pasoja, atëherë është e pashmangshme që armiqësia ndaj vetë hebrenjve të ndjekë. Kjo është ajo që e bën këtë formë moderne të antisemitizmit kaq tinëzare. Nuk vjen më vetëm nga neonazistët injorantë apo terroristët në vende të largëta. Mjekë familjarë, profesorë universitetesh, gazetarë dhe figura publike mund të jenë po aq plot urrejtje. Më keq akoma, antisemitizmi nuk është më një turp, por një trend. Për disa qarqe progresiste pro-Palestinë në Perëndim, është një shenjë se dikush ndjek politikën e "duhur" dhe përsërit slogane "të bukura."

Urrejtja më e vjetër është rikthyer, këtë herë nën petkun e drejtësisë sociale. E njëjta shpifje mesjetare për hebrenjtë që sakrifikojnë fëmijë të krishterë, sot është maskuar si shqetësim për izraelitët që gjoja vrasin fëmijë palestinezë. Miti nazist i një konspiracioni global hebre është shndërruar në një "lob pro-zionist" që financon qeveritë perëndimore. Nuk kam dyshim se shumica e protestuesve, artistëve, studentëve dhe profesionistëve progresistë nuk do ta shihnin veten si antisemitë. Shumë prej tyre kurrë nuk do ta kalojnë vijën, gjithnjë më të hollë, midis urrejtjes ndaj Izraelit dhe urrejtjes ndaj hebrenjve. Por është ky mjedis që lejon që antisemitizmi i vërtetë, i papërmbajtur, të zërë rrënjë dhe të normalizohet. Ta tolerosh këtë është vetëm hapi i parë drejt diçkaje shumë më të errët.