Nga kryqëzimi te ringjallja/ Historia e Pashkëve

Pashkët janë një nga festat më të rëndësishme në kalendarin e krishterë, e cila kremton ringjalljen e Jezu Krishtit nga të vdekurit, ngjarje që sipas Besëlidhjes së Re ndodhi në ditën e tretë pas kryqëzimit të tij në Kalvar.

Kjo festë rrënjët i ka në shekullin e parë të erës sonë, dhe lidhet ngushtë me Pashkën hebraike, e cila përkujton shpëtimin e hebrenjve nga skllavëria në Egjipt. Jezu Krishti, sipas ungjijve, u kryqëzua gjatë kësaj kohe të festës hebraike, dhe kjo është arsyeja pse Pashkët shpesh përkojnë me Pashkën hebraike në kalendarin lunar.

Festa e Pashkëve ndryshon nga viti në vit, pasi ajo llogaritet në bazë të kalendarit hënor: festohet të dielën e parë pas hënës së plotë që ndodh pas ekuinoksit të pranverës (rreth datës 21 mars). Prandaj, data e Pashkëve bie midis 22 marsit dhe 25 prillit.

Për të krishterët, Pashkët simbolizojnë fitoren e jetës mbi vdekjen dhe shpresën për shpëtim dhe jetë të përjetshme. Kjo është arsyeja pse ato konsiderohen festa më e shenjtë e krishterimit. Ato paraprihen nga Java e Madhe, e cila përfshin të Premten e Zezë (dita e kryqëzimit të Krishtit) dhe përfundojnë me të Dielën e Pashkëve, ditën e ringjalljes.

Traditat e Pashkëve ndryshojnë nga vendi në vend, por zakonisht përfshijnë meshën e Pashkëve, vezët e ngjyrosura që simbolizojnë jetën e re, dhe takime familjare me ushqime tradicionale.